X heeft een eenmanszaak van waaruit wordt geadviseerd en bemiddeld bij het afsluiten van hypotheken en verzekeringen. Eind 2018 start een boekenonderzoek. Begin 2019 overlegt X enige stukken. Een jaar later wordt het onderzoek door de inspecteur opgeschort. De afhandeling van het boekenonderzoek is volgens de inspecteur vertraagd vanwege organisatorische problemen, Covid-19 en de ziekte van X. Vanwege dreigende verjaring van de aanslagtermijn is begin 2021 de primitieve IB-aanslag over 2017 opgelegd. X heeft inmiddels een nieuwe boekhouder, omdat de oude er “een zooitje” van heeft gemaakt. In maart 2022 wordt de primitieve aanslag over 2018 opgelegd. In 2023 is het boekenonderzoek afgerond op basis van de nieuw opgezette administratie. In geschil zijn de navorderingsaanslagen over 2017 en 2018, alsmede de 10% vergrijpboeten.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat voor 2017 sprake is van een ambtelijk verzuim waardoor de inspecteur voor dat jaar geen nieuw feit heeft. De inspecteur heeft namelijk na ontvangst van de opgevraagde stukken ruim 21 maanden geen (relevante) controlehandelingen verricht. Dit is in strijd met een behoorlijke en voortvarende taakuitoefening (HR 22 april 2022, ECLI:NL:HR:2022:638, V-N 2022/19.11). Zowel de aanslag als de boete over 2017 worden vernietigd. De aanslag over 2018 blijft in stand, omdat sprake is van een nieuw feit. De boete wordt vernietigd, omdat X zich heeft laten bijstaan door een boekhouder die hij voor voldoende deskundig mocht houden.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 16

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 67E

Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 6