X BV koopt in 2014 een auto en verkoopt de auto in 2015 voor een (kunstmatig) lage prijs door aan haar enig aandeelhouder. X BV dient een aangifte dividendbelasting in voor het verschil tussen de verkoopprijs en de WEV van de auto wegens verkapt dividend. De inspecteur stelt dat de dividenduitkering onderdeel uitmaakt van de vergoeding voor de BTW, dan wel dat sprake is van misbruik van recht door de vergoeding kunstmatig laag vast te stellen en legt een BTW-naheffingsaanslag op over 2015. X BV gaat in bezwaar en beroep. Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat de doorverkoop van de auto door X BV aan haar aandeelhouder tegen een lage prijs kwalificeert als misbruik van recht. Hof Amsterdam bevestigt het oordeel van de rechtbank dat sprake is van misbruik van recht. Onder verwijzing naar het Weald Leasing-arrest (Hof van Justitie EU, 22 december 2010, C-103/09, V-N 2011/8.18) overweegt het hof dat de omstandigheid dat sprake is van een abnormaal lage vergoeding wel degelijk kan leiden tot de bevinding dat sprake is van een zuiver kunstmatige constructie en aanleiding kan zijn om te oordelen dat misbruik van recht wordt gemaakt. X BV gaat in cassatie.

Advocaat-generaal Ettema concludeert dat het hanteren van een lage vergoeding kan leiden tot misbruik van recht. De A-G verwijst hiervoor naar het Weald Leasing-arrest van het Hof van Justitie EU. Daarbij geldt dat een meervoudigheid van transacties of handelingen niet is vereist om misbruik van recht te kunnen aannemen. De A-G merkt verder onder andere nog op dat al vrij snel sprake is van een ‘abnormaal lage waarde’ wanneer een vergoeding onder de marktwaarde wordt gehanteerd die verder economisch niet verklaarbaar is. De A-G adviseert de Hoge Raad om het beroep in cassatie van X BV ongegrond te verklaren.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 8

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 67F