D wil een kantoorpand aanschaffen en verbouwen tot een hotel. Omdat hij de aankoop niet alleen kan financieren, zoekt hij medefinanciers. Via een van de participanten raakt ook belanghebbende betrokken bij het plan. De koopsom van het pand wordt eind 2005 vastgesteld op € 5,3 mln. Enige tijd na ondertekening van het koopcontract doet zich de gelegenheid voor om het pand door te verkopen. Op 10 maart 2006 wordt wederom een koopcontract getekend, waarbij het pand wordt doorverkocht voor € 12,2 mln. De inspecteur is van mening dat het voordeel dat belanghebbende bij de transacties heeft behaald als resultaat uit overige werkzaamheden is belast. Belanghebbende is van mening dat er sprake is van normaal vermogensbeheer. Rechtbank Haarlem oordeelt dat de handelingen die zijn verricht om de wijziging van de functie van het pand – in combinatie met de handelingen die waren gemoeid met de aankoop, de financiering en de verhuur van het pand – te realiseren, normaal actief vermogensbeheer te buiten gaan. De rechtbank overweegt hierbij dat de door derden verrichte werkzaamheden aan belanghebbende moeten worden toegerekend. Met betrekking tot de kennis en werkzaamheden die zijn verricht door de onderscheiden participanten geldt volgens de rechtbank dat deze in onderlinge samenhang moeten worden beschouwd en over en weer moeten worden toegerekend. Volgens de rechtbank hebben de participanten namelijk samengewerkt bij het verkrijgen van het voordeel. Verder wijst de rechtbank er nog op dat belanghebbende geen plausibele / alternatieve verklaring voor de forse waardesprong heeft gegeven. De rechtbank acht hierbij de stelling van belanghebbende – dat er sprake is van toeval – van onvoldoende gewicht. De aanslag blijft in stand.

[Bron Uitspraak]