X is een fiscale eenheid BTW. De dochtervennootschappen die onderdeel uitmaken van X verkrijgen van Y, een Franse vennootschap, een licentie om onder een merknaam fotoproducten te leveren. Medewerkers fotograferen de iris van klanten, bewerken de foto digitaal en laten deze afdrukken op fotopapier of op speciaal materiaal. Een certificate of authenticity met handtekening en nummering gaat afzonderlijk mee. Voor afdrukken op speciaal materiaal schakelt X eerst een extern, en later Y', fotolaboratorium in het buitenland in. X vraagt in 2023 om vooroverleg over toepassing van het verlaagde BTW-tarief, maar de inspecteur stelt dat het algemene tarief geldt. X doet vervolgens in 2024 aangifte naar het algemene tarief, maakt bezwaar tegen de voldane bedragen en stelt daarna beroep in. In geschil is of de levering van de fotoproducten van X in 2024 onder het verlaagde BTW-tarief valt.
Rechtbank Den Haag oordeelt dat het verlaagde tarief voor kunstvoorwerpen alleen geldt als de foto is: i) genomen (opnamevoorwaarde), ii) afgedrukt, iii) gesigneerd en iv) genummerd door de maker of onder diens toezicht, met een beperkte oplage (oplagevoorwaarde). X voldoet slechts aan de opname- en oplagevoorwaarde. Het afzonderlijk verstrekte certificate of authenticity vervangt volgens de rechtbank de vereiste signering en nummering op de foto zelf niet, zodat de fotoproducten geen kunstvoorwerpen vormen. Voor afdrukken op speciaal materiaal ontbreekt bovendien toezicht van de medewerker bij het afdrukken. De rechtbank verwerpt ook het beroep op fiscale neutraliteit omdat X geen soortgelijke producten aanwijst die wel onder het verlaagde tarief vallen. X' beroepen zijn ongegrond.
Wetingang:
Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 9