X BV is de moeder van een FE voor de VPB. In 2017 bestond de FE uit acht BV's (hierna: cluster) en maakt zij gezamenlijk een verlies. In 2020 behaalt deFE die inmiddels uit 23 BV's bestaat gezamenlijk een winst. De BV's die in 2017 al in de FE zaten, maken in 2020 gezamenlijk een verlies. De FE verrekent in 2020 de zelfstandige verliezen van het cluster met de zelfstandige winst van BV Y die in 2019 in de FE is gevoegd. Doordat het cluster in 2020 gezamenlijk verlies lijdt, kunnen er volgens de inspecteur geen voegingsverliezen uit 2017 verticaal worden verrekend. Voor zijn standpunt verwijst hij onder andere naar een recente versie van Verzamelbesluit fiscale eenheid (V-N 2024/26.10). Moeder X BV stelt dat zij in 2020 geen zelfstandige verliezen heeft verrekend met de winst van BV Z, een BV die onderdeel uitmaakt van het cluster. In geschil is of X BV voorvoegingsverliezen van het cluster uit 2017 kan verrekenen met de winst van de FE.

Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat de clusterbenadering tot gevolg heeft dat er minder winst overblijft om oude verliezen te verrekenen, zodat deze eerder verdampen. De clusterbenadering zoals de inspecteur die uitlegt is strijdig met het doel en strekking van de horizontale verliesverrekening. Uit het Besluit fiscale eenheid volgt niet dat de clusterbenadering bepaalt in welke volgorde horizontale winsten en verliezen worden verrekend. Het voorvoegingsverlies 2017 van het cluster kan worden verrekend met de winst van de uitgebreide fiscale eenheid, ondanks dat de winst van 2020 voor het grootste deel is behaald door een BV die pas in 2019 in de FE is gevoegd. Het BFE uit 2024 kan niet worden toegepast in het onderhavige belastingjaar. Het beroep van X BV is gegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Besluit fiscale eenheid 2003 artikel 12

Wet op de vennootschapsbelasting 1969 artikel 15

Wet op de vennootschapsbelasting 1969 artikel 15AE

Wet op de vennootschapsbelasting 1969 artikel 15AH

Wet op de vennootschapsbelasting 1969 artikel 20