X bezit een eigen woning in box 1 zonder eigenwoningschuld, aanzienlijke banktegoeden, effecten, langlopende spaardeposito’s, een niet opeisbare vordering op zijn moeder en een aanmerkelijk belang in vennootschappen. Daarnaast bezit X landbouwgrond en een tweede woning in box 3. De aanslagen IB/PVV 2015 tot en met 2020 sluiten aan bij de aangiften, waarbij het volledige box 3-inkomen aan X is toegerekend. X dient na het onherroepelijk worden van de aanslagen 2015 tot en met 2019 verzoeken om ambtshalve vermindering in vanwege een gestelde schending van art. 1 EP bij het EVRM. Voor 2020 maakt X tijdig bezwaar. De inspecteur wijst de verzoeken om ambtshalve vermindering af en handhaaft de aanslag 2020, behoudens een eerdere vermindering na de collectieve uitspraak op bezwaar. In geschil is of de inspecteur de verzoeken om ambtshalve vermindering 2015 tot en met 2019 terecht afwijst omdat geen individuele en buitensporige last door de box 3-heffing bestaat.

Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat bij de uitleg van het werkelijke rendement alle jurisprudentie van de Hoge Raad geldt, inclusief het Kerstarrest en latere arresten. De op 1 januari bijgeschreven rente behoort tot het rendement van dat jaar. X maakt een negatieve waardeverandering van de landbouwgrond in 2015 niet aannemelijk. Voor 2019 aanvaardt het hof een ongerealiseerde waardedaling van de tweede woning van € 26.995. Voor 2015 tot en met 2017 blijft de box 3-heffing onder het werkelijke rendement. Voor 2018 en 2019 betrekt het hof de gehele financiële situatie, waaronder aanzienlijke ongerealiseerde waardestijgingen van de eigen woning, en concludeert dat geen individuele en buitensporige last bestaat, zodat ambtshalve vermindering uitblijft.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 1

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 5.2