Het standpunt is afgegeven voor de volgende casus:
X, een in Nederland gevestigde ondernemer, ontwikkelt en verkoopt unieke digitale afbeeldingen gekoppeld aan NFT’s (Non Fungible Tokens), unieke tokens die worden vastgelegd op een blockchainnetwerk en de kenmerken bevatten van een specifiek (digitaal) object zoals een foto, afbeelding, video, kunstwerk of geluidsbestand. De NFT’s vormen een bewijs van eigendom van het specifieke object.
X heeft in een smart contract, een digitale vastlegging op een blockchainnetwerk die automatisch een vooraf vastgestelde opdracht uitvoert als aan vooraf vastgestelde voorwaarden is voldaan, vastgelegd dat:
- 1..
De NFT kan worden verhandeld, mits aan de voorwaarden van het smart contract en betaling van de creator royalty fee wordt voldaan.
- 2..
X automatisch, bij iedere doorverkoop, zijnde een verkoop van de NFT die plaatsvindt na de initiële verkoop door X, een percentage krijgt van de koopprijs (de zogenoemde creator royalty fee).
- 3..
De inhoud van het smart contract later niet kan worden aangepast.
Verder is de inhoud van het smart contract bij alle partijen bekend en heeft X geen invloed op de hoogte van de prijs bij doorverkoop.
Aan de Kennisgroep is gevraagd of de creator royalty fee een vergoeding voor een prestatie vormt. De Kennisgroep beantwoordt de vraag bevestigend. Volgens de Kennisgroep kunnen verkoper en koper niet autonoom afspraken maken zonder zich daarbij te conformeren aan de voorwaarden van X. Bij iedere verkoop ontstaat dus ook een rechtsbetrekking met X.
Wetingang:
Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 37E
Rubriek: Omzetbelasting
Regelgevende instantie: Belastingdienst
Editie: 12 februari
Informatiesoort: VN Vandaag