X woont in 2017, 2018 en 2019 in Nederland en werkt als stewardess op buiten de EU geregistreerde schepen voor buitenlandse werkgevers. Zij doet aanvankelijk aangifte IB/PVV zonder buitenlandse inkomsten, maar dient herziene aangiften in waarin zij ook deze inkomsten vermeldt en premievrijstelling vraagt op grond van artikel 12 BUB 1999. De inspecteur weigert de vrijstelling en legt navorderingsaanslagen op. X maakt bezwaar en vraagt om kostvergoeding. In bezwaar verwijst zij naar een SVB-beslissing over Wlz waarin periodes van niet-verzekering zijn vastgesteld. De inspecteur vraagt later de SVB om een oordeel; in december 2023 stelt de SVB vast dat X in bepaalde periodes niet verzekerd is voor volksverzekeringen. De inspecteur vermindert daarop de aanslagen conform deze beslissing. In geschil is of de herroeping van de navorderingsaanslagen berust op aan de inspecteur te wijten onrechtmatigheid, zodat een bezwaarkostenvergoeding toekomt.

Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat de inspecteur bij het opleggen van de navorderingsaanslagen zelfstandig een juiste beoordeling van de verzekeringsplicht moet maken op basis van de beschikbare gegevens. Omdat de SVB later vaststelt dat X in bepaalde perioden niet verzekerd is en de inspecteur daaraan moet voldoen, staat vast dat de oorspronkelijke beoordeling onjuist is. De inspecteur maakt niet aannemelijk dat de SVB beschikte over meer of andere informatie dan hijzelf, noch dat X de fout veroorzaakt. Deze onjuistheid is aan de inspecteur te wijten, waardoor de herroeping wegens onrechtmatigheid plaatsvindt en de toekenning van een bezwaarkostenvergoeding terecht is. Het hoger beroep van de inspecteur faalt.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 7.15

Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1999 artikel 12