Belanghebbenden zijn eigenaar en/of gebruiker van een bedrijfspand in de gemeente Súdwest-Fryslân. Zij zijn het niet eens met de opslag in het OZB-tarief 2021 die wordt gebruikt voor financiering van een ondernemersfonds. In geschil is of die opslag in strijd is met art. 220f lid 1 Gemeentewet. De opslag geldt formeel voor alle belastingplichtigen, maar er bestaat een retributieregeling (uitgevoerd door een privaat fonds) waardoor bepaalde groepen – met name agrariërs en ondernemers in specifieke gebieden – de opslag (geheel) terug kunnen krijgen. Belanghebbenden vallen buiten die groepen. Rechtbank en hof oordelen dat dit neerkomt op verboden tariefdifferentiatie. Hoewel formeel één tarief geldt, ontstaat materieel een onderscheid tussen groepen belastingplichtigen. 

Advocaat-generaal Pauwels vindt dat art. 220f Gemeentewet zich ook verzet tegen indirecte tariefdifferentiatie binnen de OZB via een teruggaafregeling zoals in de gemeente Súdwest-Fryslân. Het feit dat de retributieregeling buiten de verordening is geplaatst en is “geprivatiseerd”, maakt dit niet anders. Beslissend is dat de gemeente deze constructie bewust heeft opgezet en inhoudelijk heeft gestuurd. Daardoor wordt het wettelijke vereiste van gelijke tarieven feitelijk omzeild. De belastingrechter mag bij de toetsing van de verordening ook deze externe regeling betrekken; zonder die mogelijkheid zou effectieve rechtsbescherming ontbreken. De A-G acht de OZB-verordening gedeeltelijk onverbindend voor zover de opslag daarin is opgenomen. De A-G adviseert de Hoge Raad het cassatieberoep van B&W ongegrond te verklaren.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Gemeentewet artikel 220F