X bv is werkgever in de zin van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen en heeft de uniforme premie arbeidsongeschiktheidskas over december 2008 op aangifte afgedragen. In geschil is of dat terecht is. Volgens Rechtbank Breda is het beroep van X bv niet-ontvankelijk voor zover het is gericht op de vernietiging van het Besluit Wfsv, Besluit Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en het Besluit afschaffing PembaWAO en verklaart het beroep inzake de afdracht van de premie ongegrond. Hof 's-Hertogenbosch oordeelt dat de rechtbank zich ten aanzien van de klachten tegen de genoemde besluiten onbevoegd had moeten verklaren. De rechtbank had tot uitdrukking moeten brengen dat de civiele rechter bevoegd is tot kennisname van geschillen over de rechtmatigheid van deze besluiten. Het beroep van X bv is slechts in zoverre gegrond. Voor wat betreft de afdracht van de premie oordeelt het hof dat de keuze van de wetgever om de gedifferentieerde premie ten behoeve van de arbeidsongeschiktheidskas te vervangen door een uniforme premie niet van redelijke grond is ontbloot. Het maakt niet uit dat werkgevers waarbij zich in verschillende mate arbeidsongeschiktheidsrisico´s manifesteren, gelijke premies betalen. Dit is geen verboden gelijke behandeling van ongelijke gevallen. Beide partijen gaan in cassatie. De Hoge Raad oordeelt dat het (hoger) beroep van X bv niet was gericht op de vernietiging van de betreffende besluiten van algemene strekking, doch slechts tegen de afdracht van uniforme wao-premie. De gedeeltelijke niet-ontvankelijkheidverklaring van de rechtbank was dus niet terecht en het hof had de uitspraak van de rechtsbank slechts in zoverre moeten vernietigen. De klachten van X bv kunnen niet tot cassatie leiden (art. 81 Wet RO). Het beroep van X bv is ongegrond.

[Bron Uitspraak]