X is een in Litouwen gevestigd uitzendbureau en stelt personeel ter beschikking aan Nederlandse opdrachtgevers. Tijdens het uitvoeren van de werkzaamheden verblijft het personeel tijdelijk in Nederland. Aan dit personeel biedt X huisvesting aan. Werknemers die gebruik maken van de door X aangeboden huisvesting betalen daarvoor € 3 per gewerkt uur tot een maximum van € 520 per maand. Dit bedrag houdt X in op het salaris van de werknemers. X neemt de huisvesting af van derden. De werknemers die geen gebruik maken van de door X aangeboden huisvesting moeten zelf huisvesting zoeken. De kosten daarvan vergoedt X niet. Voor de BTW op de kosten van de huisvesting dient X teruggaafverzoeken in. In hoger beroep is in geschil of X met het huisvesten van personeel een dienst verricht tegen vergoeding.

Hof 's-Hertogenboschoordeelt dat het verlenen van huisvesting door X aan haar werknemers een dienst onder bezwarende titel is. Er is sprake van een rechtstreeks verband bestaat tussen het aanbieden van de huisvesting en de vergoeding die de werknemers daarvoor betalen. De overeengekomen vergoeding is niet willekeurig. Het feit dat het uiteindelijk in te houden bedrag afhangt van het aantal gewerkte uren, leidt niet tot verbreking van het rechtstreekse verband tussen het aanbieden van de huisvesting en de vergoeding. X had de BTW moeten terugvragen via de BTW-aangifte. Daarom zijn de teruggaafverzoeken terecht afgewezen. X' hoger beroep is ongegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 4

Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 31