“Want niet al die voorafgaande exploten (je verdiende er wat mee, dat was alles), maar de executie was zijn lust en zijn leven, het beslag leggen, de publieke verkoop, de ontruiming, het opensteken van sloten, het vermeesteren van inhuizige versperringen, het bij hun kraag vatten van schuldenaars om ze op te brengen naar het huis van bewaring ter gijzeling, dat alles in naam der Wet, in naam des Konings, in naam van de hoogste God, het Geld.”

In mijn boekenkast prijkt een editie van de Fiscale Encyclopedie De Vakstudie uit 1959 (bewerkt door dhr. Klop). Al bladerend viel mijn oog op art. 17 IW 1845. In slechts één zin was bepaald dat namens de Minister van Financiën uitstel van betaling kon worden verleend. Heel overzichtelijk.

De rechtsbescherming bij de heffing van belastingen wijkt af van het ‘gewone’ bestuursrecht, maar is wel redelijk overzichtelijk.