Iedere euro die besteed wordt aan het voldoen aan regeltjes kan bovendien niet geïnvesteerd worden in het verdienvermogen van Nederland. Daarmee is het terugdringen van regeldruk niet alleen iets om het humeur van de gemiddelde ondernemer mee te verbeteren, maar dient het een groter belang. Het initiatief van minister Karremans om voor de zomer van 2026 minimaal 500 regels te schrappen of de regeldruk daarvan te verminderen, verdient daarom steun.

Op 15 december presenteerde de minister met trots aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II 2025/26, 32637, nr. 741) een tussenstand: 218 regels zijn in kaart gebracht om te schrappen of om in administratieve druk te verminderen en ‘still counting’. Ook mooi: alle ministeries werken hieraan mee. Bij de brief een bijlage met de 218 geselecteerde regels. Helaas blijken hier maar enkele fiscale regels in opgenomen te zijn. Of wellicht is dat goed nieuws en moet het Ministerie van Financiën nog even goed op stoom komen. Eén van de fiscale regels die genoemd wordt is het laten vervallen van de verplichting tot het opsturen van de opting-in-verklaring in de loonbelasting. Die verklaring gebruiken een werkende en werkgevende die buiten (fictieve) dienstbetrekking werken maar toch graag de regels van de wet op de loonbelasting willen toepassen. De regeldrukverlichting is dat deze verklaring er wél moet zijn maar niet langer naar de Belastingdienst opgestuurd hoeft te worden. Van dit soort versoepelingen word ik nog niet heel enthousiast.

Een andere fiscale regel ziet op de toepassing van de expatregeling: de 30-20-10-regeling wordt per 2026 teruggedraaid en vervangen door een 27%-regeling per 2027. Los van het feit dat het een beetje raar aanvoelt om een wijziging die al lang en breed is aangekondigd mee te tellen is ook niet duidelijk waar precies de regeldrukverlaging zit. Ik ben bang dat die vrij beperkt is doordat de afbouw van de regeling wordt vervangen door een generieke verlaging van het forfait en verhoging van de looneisen (met bijbehorend overgangsrecht). Een betere maatregel zou zijn om het aanvragen van de expatregeling optioneel te maken. Bij twijfel over wel of niet voldoen aan de voorwaarden of over de (resterende) looptijd kan de werkgever een beschikking aanvragen bij de Belastingdienst, bij duidelijke gevallen is dat niet nodig en kan de werkgever de regeling zonder aanvraag of beschikking toepassen. Uiteraard met de al bestaande mogelijkheid van controle door de Belastingdienst achteraf. Dat scheelt in ieder geval een stuk meer dan alleen dat loopje naar de brievenbus.