X handelt volgens tips die de politie ontvangt op grote schaal in cocaïne. Het strafrechtelijk onderzoek eindigt in 2019 in een OM-transactie. In 2017 beschikte de inspecteur via een art. 55 AWR-verzoek al over het strafdossier, waaruit een netto wederrechtelijk verkregen voordeel staat van circa € 1 mln. De inspecteur vraagt via banken afschriften op van X. Op zijn rekeningen is regelmatig contant geld gestort. In geschil zijn diverse (navorderings)aanslagen in de IB-sfeer, alsmede de vergrijpboeten. Rechtbank Zeeland-West-Brabant matigt de boeten wegens undue delay tot in totaal € 90.017. In hoger beroep stelt X dat zijn privacy is geschonden, omdat de inspecteur niet met stukken kan aantonen hoe hij wist dat er een strafrechtelijk onderzoek tegen hem liep.

Hof 's-Hertogenbosch oordeelt dat de informatiedeling over het strafrechtelijk onderzoek op kennelijk onrechtmatige wijze heeft plaatsgevonden. Ondanks dat zowel de ontnemingsrapportage als de opgevraagde bankafschriften het directe gevolg zijn van deze onrechtmatigheid tast dit de rechtmatigheid van het art. 55 AWR-verzoek niet aan. De schending van de privacy is niet zo uitzonderlijk dat dit bewijsuitsluiting tot gevolg heeft. Er heeft namelijk geen schending van een grondrecht, zoals het verbod op discriminatie naar afkomst, geaardheid of geloofsovertuiging plaatsgevonden. De aanslagen en de boeten zijn niet te hoog, met name niet omdat het bruto wederrechtelijk verkregen voordeel circa € 2 mln. is en dat kosten van illegale activiteiten fiscaal niet aftrekbaar zijn. Het beroep van X is ongegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 8