X drijft in 2019 en 2020 een eenmanszaak met activiteiten op het gebied van interim ICT‑management en consultancy. X doet aangifte IB/PVV en OB voor 2019 en 2020. Na boekenonderzoeken constateert de inspecteur grote verschillen tussen gefactureerde omzet, bankontvangsten en de in de aangiften verantwoorde omzet. Daarnaast brengt X ten onrechte voorbelasting in aftrek in verband met tientallen mobiele telefoonbundels; de bijbehorende telefoons zijn onderhands (veelal onder de kostprijs) verkocht of weggegeven. In geschil is of de naheffingsaanslagen OB en de aanslagen IB/PVV terecht zijn vastgesteld en of omkering en verzwaring van de bewijslast geldt.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat de inspecteur aannemelijk maakt dat X aanzienlijk meer omzet heeft ontvangen dan hij heeft aangegeven. Voor IB/PVV 2019 heeft X niet de vereiste aangifte gedaan; daarom geldt omkering en verzwaring van de bewijslast. De schatting is niet willekeurig omdat die is gebaseerd op objectieve bankafschriften en de nieuw opgezette administratie. De door X gestelde extra kosten zijn niet onderbouwd met verifieerbare bescheiden waardoor de aanslag IB/PVV 2019 in stand blijft. Met betrekking tot de naheffingsaanslagen OB oordeelt de rechtbank dat de inspecteur de aftrek van voorbelasting terecht heeft gecorrigeerd voor de telefoonbundels: er is geen economische activiteit omdat de telefoons onderhands aan particulieren zijn verkocht of geschonken en een objectieve voordeelsverwachting ontbreekt. OB 2019 wordt gedeeltelijk verminderd omdat enkele facturen niet in het juiste tijdvak waren betrokken; OB 2020 blijft in stand zoals na bezwaar vastgesteld.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 27E