Belanghebbende (X) organiseert hardloopactiviteiten. De trainingen starten vanaf sportcomplex D en eindigen daar ook. De trainingen – die op de openbare weg, onder begeleiding van een trainer, plaatsvinden – zijn alleen toegankelijk voor leden van belanghebbende. Belanghebbende zorgt er verder nog voor dat tijdens de trainingen een fysiotherapeut op het complex aanwezig is voor de deelnemers. De inspecteur legt een btw-naheffingsaanslag aan belanghebbende op, omdat belanghebbende volgens hem het algemene tarief moet toepassen en niet het verlaagde tarief. Belanghebbende stelt dat er in zijn geval sprake is van een sportaccommodatie en beroept zich op het vierdaagse-arrest (Hoge Raad 10 augustus 2007, nr. 43169, V-N 2007/40.27). Rechtbank Arnhem handhaaft de naheffingsaanslag. Hof 's-Hertogenbosch (17 december 2010, nr. 09/00228, V-N 2011/20.1.3) oordeelt dat een parkoers pas kan worden aangemerkt als een sportaccommodatie als het parkoers gedurende de duur van de sportbeoefening is gereserveerd voor die sportbeoefening. Daar is volgens het hof geen sprake van. Het hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De Hoge Raad oordeelt dat er sprake is van "het recht gebruik te maken van sportaccommodaties" als de dienstverlening van een belastingplichtige bestaat uit het gelegenheid bieden een sport te beoefenen onder terbeschikkingstelling van een accommodatie. Volgens de Hoge Raad is daar in casu sprake van. Volgens de Hoge Raad stelt belanghebbende haar leden namelijk in staat om de hardloopsport in georganiseerd verband te beoefenen. Zij bezigt daartoe een locatie van waaruit de deelnemers vertrekken en waar zij ook weer terugkomen en zich verzorgen, en waar de door belanghebbende verzorgde sportieve en paramedische begeleiding van de deelnemers plaatsvindt. De Hoge Raad doet de zaak zelf af en vernietigt de naheffingsaanslag.

[Bron Uitspraak]