Rechtbank Gelderland oordeelt dat X BV niet buiten redelijke twijfel bewijst dat het bedrijfsmodel van haar gemachtigde een bijzonder geval vormt als bedoeld in art. 30a Wet WOZ, zodat de factor 0,125 op de proceskostenvergoeding van toepassing blijft.

X BV is eigenaar van een onroerende zaak. De heffingsambtenaar stelt de WOZ-waarde vast per waardepeildatum 1 januari 2024 en legt een aanslag OZB 2025 op. Tijdens de bezwaarfase verklaart de heffingsambtenaar het bezwaar gegrond en verlaagt de waarde, maar past bij de proceskostenvergoeding de factor 0,125 van art. 30a Wet WOZ toe. Uit de door X BV overgelegde overeenkomst blijkt dat de gemachtigde sinds begin 2025 een startfee in rekening brengt naast een resultaatafhankelijke besparingsfee. Daarnaast draagt de klant de toegekende proceskostenvergoedingen, dwangsommen en immateriële schadevergoedingen af aan de gemachtigde. In geschil is of sprake is van een bijzondere omstandigheid op grond waarvan de factor 0,125 van art. 30a Wet WOZ geen toepassing vindt bij de proceskostenvergoeding.

Rechtbank Gelderland oordeelt dat X BV niet buiten redelijke twijfel bewijst dat het bedrijfsmodel van de gemachtigde geen no cure no pay-karakter heeft. De startfee varieert van nihil tot veelal rond € 1000 en kan betrekking hebben op tientallen biljetten met mogelijk tientallen WOZ-objecten, waardoor het bedrag per object dermate beperkt is dat het als een symbolische bijdrage geldt. Klanten lopen daardoor nagenoeg geen financieel risico. Bovendien ontbreekt onderbouwing van het bedrijfsmodel en onderbouwt X BV zijn stelling dat door gemachtigde niet op standaardwijze wordt geprocedeerd op geen enkele wijze. De rechtbank verklaart het beroep daarom ongegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet waardering onroerende zaken artikel 30A

Instantie: Rechtbank Gelderland

Rubriek: Fiscaal bestuurs(proces)recht

Editie: 20 november

Informatiesoort: VN Vandaag

6

Gerelateerde artikelen