X heeft de Indiase nationaliteit en meldt zich in 2015 aan voor een masteropleiding. X maakt op 25 juni 2015 € 23.760 over aan de universiteit, bestaande uit € 13.560 collegegeld en € 10.200 ‘living allowance’. Vanaf 19 augustus 2015 wordt X in Nederland als binnenlands belastingplichtige aangemerkt. In de aangifte IB/PVV 2015 claimt X € 13.310 aan scholingsuitgaven. Volgens Hof ’s-Hertogenbosch was de betaling in juni 2015 een depotstorting en is het collegegeld pas in september 2015 door verrekening betaald. De Hoge Raad (6 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:84, V-N 2026/8.4) vernietigt de uitspraak en verwijst de zaak.
Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat het collegegeld op 25 juni 2015 is betaald. De betaling strekt naar de bedoeling van partijen tot voldoening aan een toekomstige verplichting uit een toen al bestaande rechtsverhouding tussen X en de universiteit. Op dat moment was X nog niet binnenlands belastingplichtig, zodat de uitgaven niet aftrekbaar zijn. Dat X mogelijk heeft gedwaald over de fiscale gevolgen van de betaling, betekent niet dat hij heeft gedwaald over de wijze van betaling. X beroept zich ook vergeefs op het discriminatieverbod van het belastingverdrag van Nederland met India. De wijze van betaling vloeit namelijk voort uit afspraken tussen X en de universiteit en niet uit een discriminerende wettelijke regeling. Het hoger beroep is ongegrond.
Instantie: Hof Arnhem-Leeuwarden
Rubriek: Inkomstenbelasting
Editie: 23 november
Informatiesoort: VN Vandaag