De minister van Financiën moet de volledige alimentatieschuld van € 115.129,53 en een lening van € 20.000 van een gedupeerde van de toeslagenaffaire overnemen. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State oordeelt (RvS 18 november 2026, ECLI:NL:RVS:2026:6800) dat beide schulden voldoen aan de voorwaarden van de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht), zo blijkt uit een uitspraak van de Afdeling.
Verjaring
De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat verjaring op zichzelf geen reden is om een private schuld buiten de herstelregeling te houden. Verjaring treedt niet automatisch in zodra de verjaringstermijn is verstreken. De schuldenaar moet zich daarop actief beroepen en de rechter mag verjaring daarom niet ambtshalve toepassen. In deze zaak staat bovendien niet vast dat de toeslagenouder zich met succes tegenover zijn ex-partner op verjaring heeft beroepen.
Geen rechtsvordering, wel vorderingsrecht
Maar ook als een beroep op verjaring wél slaagt, verdwijnt de schuld volgens de Afdeling niet. De rechtsvordering is dan niet meer afdwingbaar, maar het vorderingsrecht blijft bestaan als natuurlijke verbintenis in de zin van art. 6:3 BW. Dat is beslissend voor de toepassing van de Wht. Artikel 4.1 lid 2 Wht bevat drie cumulatieve en limitatieve voorwaarden: de schuld moet na 31 december 2005 zijn ontstaan, vóór 1 juni 2021 opeisbaar zijn geweest en bij de aanvraag nog niet zijn voldaan. De wet eist niet dat de schuldeiser vóór 1 juni 2021 daadwerkelijk tot invordering of instelling van een rechtsvordering is overgegaan.
Daarom voldoen zowel de volledige alimentatieschuld van € 115.129,53 als de lening van € 20.000 aan de voorwaarden. De minister moet zodoende beide schulden volledig overnemen.
De uitspraak is hier te raadplegen.
Bron: Afdeling Bestuursrechtspraak Raad van State
Informatiesoort: Nieuws
Rubriek: Toeslagen en zorgverzekeringswet