Belanghebbende, de heer X, exploiteert sinds 1999 een restaurant. De betreffende onroerende zaak staat aanvankelijk steeds op zijn ondernemingsbalans. Vanaf 2003 is X bezig om er een appartementencomplex bij te realiseren. De betreffende bezittingen en schulden worden door hem verantwoord in box 3. In 2006 verkoopt X het nog lopende bouwproject voor ruim € 1 miljoen aan A bv. Volgens X is dit een onbelaste vermogensmutatie. In geschil is of de inspecteur terecht een IB-navorderingsaanslag over 2006 heeft opgelegd waarbij het behaalde voordeel is belast als winst uit onderneming. Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat de inspecteur onder meer op grond van de grote in de aangifte verwerkte kapitaalstorting van ruim € 1 miljoen en het aangegeven verlies uit onderneming in redelijkheid had moeten twijfelen aan de juistheid van de aangifte. Dit ambtelijke verzuim belet dat thans navordering kan plaatsvinden. X en/of zijn adviseur waren ook niet te kwader trouw. De inspecteur gaat in hoger beroep. X stelt dat de inspecteur het hoger beroep te laat heeft gemotiveerd. Hof 's-Hertogenbosch oordeelt dat hoger beroep is ingesteld 'op de gronden die in eerste aanleg zijn aangevoerd' zodat het hoger beroep reeds daarom voldoende gemotiveerd en dus ontvankelijk is. X stelt vergeefs dat de inspecteur zich niet heeft gehouden aan de termijn die hem was gegund om het beroep nader te motiveren. De inspecteur heeft een ambtelijk verzuim begaan door geen acht te slaan op de brief van de notaris over de voorgenomen levering van de appartementsrechten en op de btw-aangifte van X over oktober 2006 met een ongebruikelijk hoge meeromzet. De belastingadviseur van X is niet te kwader trouw, ondanks dat deze niet bekend was met de situatie ter plaatse en desondanks in een anderhalf uur durend gesprek tot een conclusie is gekomen die fiscaal mogelijk niet juist is. Het beroep van de inspecteur is ongegrond.

[Bron Uitspraak]