De EU pakt belastingontwijking aan met een zwarte lijst, wat verstrekkende negatieve gevolgen heeft voor niet-Europese landen. Het beleid leidt tot ongelijke behandeling en bereikt zijn doelen nauwelijks, blijkt uit promotieonderzoek van Federica Casano. Casano pleit voor een gerichtere aanpak van de EU tegen landen die daadwerkelijk een grote rol spelen in belastingontwijking.
Federica Casano promoveerde 8 mei jl. op haar proefschrift 'Anatomy of the EU tax list: a case-study on EU external tax policy'. Casano verzamelde data uit documenten van de EU. Ze bekeek brieven waarin niet-Europese landen werd gevraagd om aan de belastingregels van de EU te voldoen en de reacties daarop. En ze sprak met beleidsmakers van Europese lidstaten, van niet-Europese landen en van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling. Ook sprak ze mensen uit de private sector en van ngo’s.
Eén jaar, bij hoge uitzondering twee jaar. Zo kort krijgen niet-Europese landen om te voldoen aan bepaalde Europese belastingnormen. Doen ze dat niet, dan belanden ze op een openbare zwarte lijst, met mogelijke diplomatieke en economische gevolgen. Investeerders mijden deze landen bijvoorbeeld. Onderhandelen of uitgebreid uitleggen hoe hun belastingsysteem werkt, is voor niet-Europese landen nauwelijks mogelijk. ‘Het is in feite: voldoen of op de lijst’, zegt Casano op de website van de Universiteit Leiden.
Casano pleit voor een ombudsman waar landen terecht kunnen als ze vinden dat ze oneerlijk worden behandeld door de EU. "Als je op dit moment denkt dat je als land wordt benadeeld, kan je daar niets aan doen." Ten slotte zou de EU ook naar de eigen lidstaten moeten kijken. "Als we ons eigen huis niet op orde brengen, zal er geen internationale erkenning komen voor het Europese beleid."
Bron: Universiteit Leiden
Informatiesoort: Nieuws
Rubriek: Internationaal belastingrecht