Belanghebbende (X bv) maakt medio 2001 $ 1.000.250 over naar een $-rekening van haar aandeelhouder (D). D sluist dit korte tijd later door naar E Limited, die het geld voor belanghebbende zal gaan investeren. Volgens de inspecteur is er echter sprake van een uitdeling. Hij legt daarom een naheffingsaanslag dividendbelasting met boete op. Rechtbank Arnhem oordeelt dat het bedrag van $ 1.000.250 niet definitief in de beschikkingsmacht van D is gekomen, omdat D slechts de functie van kassier had. De rechtbank vernietigt de naheffingsaanslag en de boetebeschikking. Hof Arnhem oordeelt dat de naheffingsaanslag en de boete terecht zijn opgelegd. Belanghebbende stelt in cassatie dat de rechtbank haar standpunt volledig had aanvaard en dat opzet vanwege haar pleitbare standpunt derhalve ontbrak. Verder stelt belanghebbende dat het hoger beroep van de inspecteur met betrekking tot de boete wegens termijnoverschrijding niet-ontvankelijk verklaard had moeten worden. De Hoge Raad oordeelt dat een bezwaarschrift tegen een belastingaanslag ook wordt geacht te zijn gericht tegen de boete. Volgens de Hoge Raad geldt dit zowel voor het hoger beroep van een belastingplichtige als voor het hoger beroep van de inspecteur. Nu uit het hoger beroepschrift van de inspecteur niet blijkt dat het geen betrekking op de boete heeft, is er geen sprake van een termijnoverschrijding. Ten aanzien van het herleven van de boete oordeelt de Hoge Raad dat de vernietiging van een boete door een rechtbank niet automatisch betekent dat er sprake is van een pleitbaar standpunt. Dit geldt volgens de Hoge Raad bijvoorbeeld – zoals in het geval van belanghebbende – als aan de vernietiging van de aanslag een feitenvaststelling of waardering van bewijsmiddelen ten grondslag ligt die in hoger beroep geen stand houdt. De Hoge Raad vermindert de boete vervolgens nog wel in verband met overschrijding van de redelijke termijn.

[Bron Uitspraak]