X is in 1993 naar België geëmigreerd. Van 1968 tot 1990 werkte hij – deels via een eigen BV – als apotheker in Nederland. In geschil is of Nederland in 2020 en 2021 het heffingsrecht heeft op het uit Nederland afkomstige pensioen van Nationale Nederlanden. Eerder stelde Hof ’s-Hertogenbosch de inspecteur voor 2016 tot en met 2019 in het gelijk (V-N 2025/47.8). Volgens X was de opbouw van het pensioen destijds niet fiscaal gefacilieerd in Nederland. Hij zou de premies namelijk niet in de IB-sfeer hebben afgetrokken. De BV zou de premies slechts in rekening-courant hebben voorgeschoten.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat X heeft nagelaten om zijn stelling met objectieve gegevens te onderbouwen. De uitkeringen komen voort uit in het verleden door zijn BV aan X toegezegde pensioenaanspraken. Dergelijke pensioenen waren in de opbouwfase over het algemeen fiscaal gefacilieerd. X maakt niet aannemelijk dat dit in zijn geval anders was. Er is wel begrip dat X door het tijdsverloop in bewijsnood verkeert, maar dat komt voor zijn eigen rekening. Ook de belastingrente is terecht in rekening gebracht, ondanks dat de inspecteur hem geen aangiftebiljetten had toegezonden. X had zijn inkomensgegevens per brief verstrekt aan de inspecteur. Voorlopige aanslagen overeenkomstig die gegevens zouden niet hebben voorkomen dat bij de definitieve aanslagen alsnog belastingrente werd berekend.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk België tot het vermijden van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belasting inzake belastingen naar het inkomen en naar het vermogen artikel 18

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 11

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 30F