X dient aangifte IB/PVV 2022 in naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 9662. Zijn inkomen bestaat uit een WIA-uitkering van het UWV en een buitenlands invaliditeitspensioen. Daarnaast vermeldt hij een negatief loon van € 2078 en specificeert hij specifieke zorgkosten, resulterend in een aftrek na drempel van € 1879. De inspecteur legt een aanslag op naar € 13.619 en corrigeert het negatieve loon en de zorgkosten. In bezwaar accepteert de inspecteur uitsluitend het forfait van € 310 voor kleding en beddengoed, zodat het belastbaar inkomen uitkomt op € 13.467. In geschil is of X negatief loon mag aftrekken en daarnaast hogere specifieke zorgkosten in aanmerking mag nemen.

Hof Den Haag (V-N 2026/14.1.1) oordeelt dat X geen negatief loon uit zijn WIA-uitkering voor 2022 aannemelijk maakt. Hij overlegt geen stukken waaruit blijkt dat hij in 2022 te veel ontvangen WIA-uitkering terugbetaalt of waarmee in dat jaar verrekening plaatsvindt. Voor de specifieke zorgkosten toont X evenmin met documenten aan welke uitgaven hij in 2022 doet en dat deze op hem drukken, zodat uitsluitend het door de inspecteur geaccepteerde forfait voor kleding en beddengoed resteert en het hoger beroep ongegrond blijft. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk omdat het duidelijk niet kan slagen (art. 80a lid 1 Wet RO).

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.81

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 6.1

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 6.17

Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 artikel 37