Fiscale stimulering van woningbezit vergroot de vermogensongelijkheid. Om het (huidige) woningmarktbeleid te kunnen beoordelen is een benadering die uitgaat van een totaalplaatje van inkomen, kosten, toegang en dynamiek van belang. Vanuit dit bredere perspectief is een zwaardere belasting van de eigen woning bevorderlijk voor de gelijkheid. Tot die conclusie komt econoom Jesse Kremer in een artikel, gepubliceerd in Economievakblad ESB.
Aanleiding voor het schrijven is een artikel van Milan van Denderen, waarin wordt betoogd dat de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek de vermogensongelijkheid juist vergroot.
Ontstaan van vermogen door verschil in inkomen en kosten
Volgens de auteur richt Van Denderen zich uitsluitend op de effecten van beleid op prijsontwikkeling van bestaande vermogens, terwijl juist het beleid op inkomen en kosten ook meegewogen dient te worden. Dat is belangrijk, omdat vermogen geleidelijk ontstaat uit verschillen in inkomens en kosten.
Een verschuiving van de belastingdruk van arbeid naar onroerende zaken is volgens de schrijver gunstig, omdat deze economisch minder verstorend werkt. Dat komt omdat lasten op arbeid werk ontmoedigen; belasting op kapitaal laat het gebruik ervan onverlet.
Lees het volledige artikel op de website van ESB.
Bron: Economievakblad ESB
Informatiesoort: Nieuws
Rubriek: Inkomstenbelasting