X is oud-militair en heeft tijdens diverse missies ernstige trauma's opgelopen, waardoor hij arbeidsongeschikt is. In 2022 ontvangt X naast zijn arbeidsongeschiktheidsuitkering een bijzondere invaliditeitsverhoging (BIV) en een militair invaliditeitspensioen (MIP). Beide worden levenslang en periodiek uitgekeerd. In geschil is of de inspecteur deze uitkeringen terecht tot het belastbaar inkomen uit werk en woning rekent. Volgens X is de BIV een immateriëleschadevergoeding, zodat de heffing niet mogelijk is. Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat de BIV – ondanks het immateriële karakter – als een publiekrechtelijke periodieke uitkering kwalificeert en daarom belast is. De BIV verschilt ook wezenlijk van Artikel 2-Fondsuitkeringen (periodieke publieke Duitse vergoeding aan Joodse oorlogsslachtoffers), die vanaf 2016 zijn vrijgesteld. X gaat in sprongcassatie.

Advocaat-Generaal Pauwels is van mening dat de BIV publiekrechtelijk van aard is en dat de uitkering door de periodieke vorm in de IB-sfeer belast is. De wetgever heeft zijn ruime beoordelingsvrijheid niet overschreden door Artikel 2-Fondsuitkeringen wel vrij te stellen, alsmede door Rietkerk-uitkeringen (aan eerste generatie Molukkers) en Duitse getto-uitkeringen feitelijk niet te belasten. Voor wat betreft de vergelijking met een smartengelduitkering ineens: de wetgever beschouwt periodieke uitkeringen (zoals de BIV) en uitkeringen ineens niet als gelijke gevallen. Nu dat een beoordeling van de wetgever is die binnen zijn ruime beoordelingsvrijheid valt, is het discriminatieverbod ook in zoverre niet geschonden. De A-G concludeert ook voor het overige tot ongegrondverklaring van het cassatieberoep.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.100

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.101

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.104