X doet BPM-aangifte voor een uit Duitsland afkomstige Mercedes-Benz E-klasse 400 d 4matic AMG LINE met schade en voldoet € 9525. Na bezwaar bedraagt de naheffingsaanslag € 3191. In geschil is onder meer of de beperkingen van de tegenbewijsregeling bij het sinds 1 januari 2023 geldende forfaitaire waardeverliespercentage van 31% verbindend zijn.

Rechtbank Noord-Nederland oordeelt dat de tegenbewijsregeling van onderdeel 3.5 van Bijlage I Uitv.reg. BPM onverbindend is voor zover het de daarin opgenomen beperkingen betreft. Het 31%-forfait is gebaseerd op de mediaan uit een onderzoek naar economisch total-lossvoertuigen, terwijl niet kon worden vastgesteld dat de daarvoor gebruikte dataset representatief is voor alle schadevoertuigen. De regeling leidt daardoor in ten minste de helft van de gevallen zonder tegenbewijs tot een te lage waardevermindering. Tegelijkertijd sluit zij categorisch tegenbewijs uit die verband houdt met het autosegment, de leeftijd of de kilometerstand. De nadelige gevolgen voor belastingplichtigen zijn daardoor onevenredig in verhouding tot de met de regeling te dienen doelen. Het 31%-forfait zelf blijft als bewijsrechtelijke tegemoetkoming in stand. Tegenbewijs kan zonder de onverbindend verklaarde beperkingen met alle middelen worden geleverd. X maakt niet aannemelijk dat meer dan de door DRZ vastgestelde € 2446 aan schade in aanmerking moet worden genomen. Ook maakt X onvoldoende aannemelijk dat het ontbreken van een positief RDW-oordeel over de kilometerstand tot een waardevermindering van € 3550 leidt. De rechtbank stelt het waardeverlies in goede justitie vast op 50% van € 2446. De naheffingsaanslag wordt verminderd tot € 3079. X krijgt daarnaast wegens overschrijding van de redelijke termijn een immateriëleschadevergoeding van € 1000.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 artikel 10

Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 artikel 9

Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992