X is directeur/enig aandeelhouder van een BV, die een nertsenboerderij exploiteert. In 2016 ontvangt de Belastingdienst informatie uit Duitsland over Nederlandse rekeninghouders die een bankrekening in Luxemburg aanhouden. X is hier één van. Uit later onderzoek blijkt dat door de BV via een Nederlandse commissionair nertsenvellen op een Deense veiling zijn verkocht en dat de netto-opbrengst op deze Luxemburgse rekening werd gestort. In geschil zijn diverse IB-navorderingsaanslagen vanaf 2009, alsmede de vergrijpboeten (75% voor box 2 en 175% voor box 3) van in totaal € 46.549 en de vraag of de verlengde navorderingstermijn mag worden toegepast.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat de inspecteur gezien de complexiteit van het onderzoek steeds voldoende voortvarend heeft gehandeld. Hij heeft niet langer dan zes maanden onverklaarbaar stilgezeten, ondanks dat de aanslagen pas in 2022 en 2023 zijn opgelegd. De verlengde navorderingstermijn mag worden toegepast. De bewijslast wordt omgekeerd en verzwaard. De winstuitdelingen van 2009 en 2010 zijn terecht door middel van extrapolatie vastgesteld, maar zijn wel te hoog vastgesteld. Dit leidt tot evenredige vermindering van de heffingsrente en de boeten. De boeten zijn passend en geboden. Wegens het overschrijden van de redelijke termijn worden zij wel met 15% gematigd.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 16

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 67E

Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 6