X doet geen aangifte IB/PVV 2017. De inspecteur legt daarom ambtshalve aanslagen IB/PVV en Zvw 2017 op, aanvankelijk gebaseerd op ROW in verband met arbeid. Nadat X alsnog een aangifte indient en informatie verstrekt, blijkt het ROW voort te komen uit de beëindiging van de terbeschikkingstelling van een schuur aan zijn BV. Het bezwaar en het beroep tegen de aanslagen worden ongegrond verklaard.

Hof ’s-Hertogenbosch (V-N 2025/13.1.3.) oordeelt dat bij het ontbreken van de vereiste aangifte de bewijslast in beroep en hoger beroep automatisch wordt omgekeerd en verzwaard. Dit volgt uit de tekst van art. 27e AWR. X deed pas aangifte na ontvangst van de aanslag, hetgeen niet geldt als de vereiste aangifte. Daarom moet hij overtuigend aantonen dat de aanslagen onjuist zijn. X is hierin niet geslaagd. De inspecteur beroept zich terecht op interne compensatie en stelt een redelijke schatting van het inkomen vast. Het hof oordeelt in navolging van de rechtbank dat deze schatting niet onredelijk is. Het stond de inspecteur vrij om voor de schatting van het ROW de waarde van de schuur bij aanvang van de terbeschikkingstelling – met toepassing van de foutenleer – naar de waarde van dat moment vast te stellen. Het hof merkt nog op dat X de hoogte van die waardering niet heeft betwist. Het hof verklaart het hoger beroep van X ongegrond en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie zonder nadere motivering ongegrond (art. 81 lid 1 Wet RO).

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.91

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.92

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 27E