Y houdt de aandelen in A BV. X is de fiscaal partner van Y. In hun IB-aangiften nemen zij een fictief regulier voordeel in aanmerking, op grond van de Wet excessief lenen, omdat de schuld aan de BV hoger is dan € 700.000. X en Y gaan in bezwaar en beroep. Zij zijn van mening dat de Wet excessief lenen strijdig is met art. 1 EP EVRM en artt. 6 en 7 EVRM.

Rechtbank Noord-Nederland oordeelt dat de Wet excessief lenen op stelselniveau niet strijdig is met art. 1 EP EVRM en artt. 6 en 7 EVRM. Er is sprake van een gerechtvaardigde inbreuk op het ongestoord genot van eigendom. Dit is in overeenstemming met het recht (lawful), onder meer omdat de wijziging van de Wet IB 2001 per 1 januari 2023 voldoende voorzienbaar was, zodat X en Y de mogelijkheid hadden om hun gedrag hierop af te stemmen. Ook streeft de wet een legitiem doel van algemeen belang (legitimate aim) na. Verder is de rechtbank van mening dat er een redelijke en proportionele verhouding (fair balance) bestaat tussen het legitieme doel in het algemeen belang en de bescherming van individuele rechten. Omdat in de ogen van de rechtbank geen sprake is van een ‘criminal charge’, zijn de artt. 6 en 7 EVRM niet van toepassing. Het gelijk is aan de inspecteur.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 4.13

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 4.14A

Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 1

Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 6

Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 7