X bezit 32% en Y 20% van de aandelen in A BV. De overige aandelen in A BV waren in het bezit van de zoon en dochter van X en Y. X heeft in privé een vordering op zijn zoon. In 2009 brengt X deze vordering in bij A BV om zijn rekening-courantschuld af te lossen. Van 2011 tot en met 2018 staat de vordering op de balans van A BV. In 2021 keert A BV een dividend uit en doet een aangifte dividendbelasting. X en Y geven in hun aangiften IB/PVV 2021 geen inkomen uit aanmerkelijk belang aan. De inspecteur wijkt op basis van de aangifte dividendbelasting af van de aangiften IB/PVV 2021 en rekent aan X en Y inkomen uit aanmerkelijk belang toe. In (prorogatie)beroep stellen X en Y dat de rente op de vordering op de zoon van 2011 tot 2016 niet aan A BV, maar aan X en Y in privé toekwam, waarmee de dividenduitkering in 2021 lager wordt. In geschil is of de belastbare inkomens uit aanmerkelijk belang van X en Y te hoog zijn vastgesteld doordat de inbreng van de vordering in A BV nietig zou zijn.

Rechtbank Noord-Nederland oordeelt dat de vordering op de zoon in het verleden rechtsgeldig is ingebracht in A BV. Gelet op het feit dat de vordering op de zoon ook steeds op de balans van A BV is gepresenteerd zijn de rente-inkomsten terecht aan deze BV toegerekend. X maakt niet aannemelijk dat er gebreken kleven aan de overdracht van de vordering aan A BV in 2009. Dit betekent dat de belastbare inkomens uit aanmerkelijk belang, en daarmee de aanslagen IB/PVV 2021, niet tot te hoge bedragen zijn vastgesteld. Het (prorogatie)beroep van X en Y is ongegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 7.1A

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 4.16

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 4.13