X is deskundige op het gebied van burgerlijke stand en identiteit. Hij verleent adviesdiensten via een eenmanszaak. In de jaren 2015 tot en met 2018 verricht hij als short term consultant werkzaamheden voor de Wereldbank. In 2018 ontvangt hij hiervoor € 17.861. X neemt deze bedragen niet op in zijn aangifte IB/PVV of merkt deze aan als vrijgestelde inkomensbestanddelen. Daartegenover brengt hij bedrijfslasten in aftrek, resulterend in een aangegeven verlies van € 7074 voor 2018. De inspecteur legt een aanslag IB/PVV 2018 op naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 27.138 en weigert de kostenaftrek. Rechtbank Den Haag verklaart het beroep ongegrond. X stelt hoger beroep in. In geschil is of X recht heeft op aftrek van kosten in verband met zijn werkzaamheden voor de Wereldbank en of de verdragsvrijstelling het bruto of het netto-inkomen betreft.

Hof Den Haag oordeelt dat de advieswerkzaamheden van X een bron van inkomen vormen, omdat de baten in bedrijfseconomische zin de lasten ruimschoots overtreffen en de aangegeven verliezen uitsluitend voortvloeien uit de toepassing van een vrijstelling. De bronvraag gaat aan de toepassing van vrijstellingen vooraf. Het Hof acht niet aannemelijk dat X naast zijn Wereldbankwerk een tweede bron van inkomen heeft. Op grond van het Verdrag nopens de voorrechten en immuniteiten van de gespecialiseerde organisaties stelt het hof het netto-inkomen vrij, vastgesteld met inachtneming van nationale fiscale regels. Aangezien alle kosten toerekenbaar zijn aan het vrijgestelde inkomen, bestaat geen recht op kostenaftrek. Het hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.4

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.9

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.79A