Eiser, X, drijft in de jaren 1998 en 1999 een onderneming op het gebied van human resource. In de jaren 2000 tot en met 2003 is X secretaris van de plaatselijke vis- en jachtclub. De vergoeding die hij voor de activiteiten als secretaris ontvangt verantwoordt X in zijn aangifte IB/PVV onder aftrek van kosten als winst uit onderneming. Uit een boekenonderzoek blijkt dat van winst uit onderneming geen sprake is. De inspecteur legt X een navorderingsaanslag IB/PVV 1997 op en corrigeert de verliezen over de jaren 2000, 2002 en 2003. De navorderingsaanslag over het jaar 1997 vloeit voort uit de herziening van het verlies over het jaar 2000. Rechtbank Haarlem oordeelt dat de inspecteur met het boekonderzoek beschikte over een nieuw feit voor het opleggen van een navorderingsaanslag en het herzien van het verlies. De rechtbank verwerpt de stelling van X dat de inspecteur zoals blijkt uit de verzending van het formulier 'Opgaaf Informatie bedrijfsbeëindiging' al eerder reden had om te twijfelen aan het ondernemerschap. De rechtbank overweegt dat dit formulier te maken had met de nihilaangiften voor de btw en dat deze nihilaangiften op zichzelf niets zeggen over het ondernemerschap van X voor de inkomstenbelasting. Verder heeft X op het formulier expliciet aangegeven dat van bedrijfsbeëindiging geen sprake is. Nu de aangiften IB/PVV er verzorgd uitzagen hoefde de inspecteur aan de juistheid ervan niet te twijfelen. Verder oordeelt de rechtbank dat de brief van de inspecteur waarin wordt meegedeeld dat het bedrag van het verlies wordt herzien voldoet aan de aan een beschikking te stellen eisen. Ten slotte oordeelt de rechtbank dat de inspecteur bij de proceskostenvergoeding in de bezwaarfase kon volstaan met een bedrag van € 161. Het beroep van X is ongegrond.  

[Bron Uitspraak]