X is een van de kinderen van Q. Q richt in 1996 Z op, een discretionaire trust naar het recht van Jersey. In de loop der jaren, van 2004 - 2016, vinden diverse rechtshandelingen plaats. De achterliggende gedachte daarbij is de wens van Q om het door hem opgebouwde vermogen aan de volgende generatie over te dragen zonder dat op enig moment de zeggenschap daarover bij de kinderen komt te liggen. Met betrekking tot de IB-aangifte 2015 van X stelt de inspecteur vragen. De vragen gaan over de betrokkenheid van de kinderen bij Stichting 2. Verder heeft de inspecteur vragen over een vordering van de kinderen op een BV van Q. De inspecteur stelt uiteindelijk dat de vordering op de BV in de jaren 2013- 2015 kwalificeert als een in het maatschappelijk verkeer ongebruikelijke terbeschikkingstelling. Hij merkt de rente over de vordering aan als ROW. Het vermogen van de stichting rekent hij in 2016 deels toe aan X. X is het daar niet mee eens. Rechtbank Zeeland-West-Brabant stelt de inspecteur in het gelijk.

Hof 's-Hertogenbosch oordeelt, in navolging van de rechtbank, dat de vordering op de BV een in het maatschappelijk verkeer ongebruikelijke terbeschikkingstelling vormt. De wijze waarop een en ander is vormgegeven zal zich niet voordoen tussen derden die geen familierelatie hebben. Daarbij merkt het hof onder meer op dat een derde niet akkoord zou gaan met de vergaande voorwaarden die aan de lening zijn gekoppeld. Ook acht het hof van belang dat het geheel van rechtshandelingen is aangegaan om het APV-regime te ontlopen en box-arbitrage ten gevolge heeft. In 2016 is de vordering na de inbreng in Stichting 2 terecht tot het box 3-vermogen gerekend. Het hof bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.92

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 2.14A