De Belastingdienst ziet regelmatig akten van rectificatie passeren waarin niet alleen sprake is van het herstellen van een kennelijke verschrijving of een kennelijke misslag. In plaats daarvan gebruiken partijen deze akten om achteraf inhoudelijke wijzigingen aan te brengen in eerder vastgelegde rechtshandelingen.

Voorbeelden zijn het wijzigen van de verdeling van een nalatenschap of het met terugwerkende kracht aanpassen van voorwaarden van een schenking, waardoor feitelijk een deel van de schenking wordt herroepen. Volgens de Belastingdienst valt dergelijk gebruik buiten de reikwijdte van de akte van rectificatie.

Fiscale én tuchtrechtelijke gevolgen

Wanneer een rectificatieakte wordt ingezet voor meer dan het herstellen van een kennelijke fout of misslag, stelt de Belastingdienst zich op het standpunt dat de beoogde juridische gevolgen niet intreden. Voor klanten betekent dit dat het gewenste fiscale resultaat uitblijft.

Daarnaast kan dit ook gevolgen hebben voor de betrokken notaris. In gevallen waarin de notaris een rectificatieakte naar het oordeel van de Belastingdienst feitelijk gebruikt om een rechtshandeling inhoudelijk te wijzigen, kan dat reden zijn voor een melding bij Bureau Financieel Toezicht (BFT). BFT beoordeelt vervolgens of aanleiding bestaat voor tuchtrechtelijke stappen.

Oproep tot zorgvuldige toepassing

De Belastingdienst benadrukt dat deze route voor geen van de betrokken partijen wenselijk is. Daarom roept de Belastingdienst belastingadviseurs, in samenspraak met de notaris, op kritisch te blijven beoordelen of een akte van rectificatie in een concreet geval het juiste instrument is. 

Bron: Belastingdienst