De gemachtigde van X dient op 30 maart 2023 per e-mail een bezwaarschrift in tegen de WOZ-beschikking 2023. De e-mail blijft hangen in de spamfilter van de heffingsambtenaar. X gaat niet in op de verzoeken van de heffingsambtenaar om het bezwaarschrift opnieuw op te sturen of duidelijkheid te verschaffen over de verzendgegevens. Op 26 januari 2024 stelt X de heffingsambtenaar in gebreke wegens het niet tijdig beslissen op het bezwaar. Op 12 september 2024 stelt X beroep in wegens niet tijdig beslissen en verstrekt pas op dat moment een afschrift van het bezwaarschrift. De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk vanwege misbruik van procesrecht. X gaat in verzet.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat sprake is van misbruik van procesrecht en dat het verzet ongegrond is. De rechtbank neemt in ogenschouw dat X op onjuiste wijze een bezwaarschrift indient, gedurende negen maanden onwillig is om daaromtrent duidelijkheid te verschaffen en pas bij het instellen van beroep in combinatie met een verzoek om dwangsom en proceskostenvergoeding de stukken verstrekt. De handelswijze kan bezwaarlijk anders worden geduid dan calculerend gedrag gericht op het incasseren van een dwangsom door de gemachtigde. De rechtbank acht hierbij van belang dat de gemachtigde van X in de stukken het standpunt inneemt dat de dwangsom aan hem toekomt op grond van een daartoe overeengekomen cessie. De verklaring van de gemachtigde dat drukte de oorzaak is, acht de rechtbank compleet ontoereikend gezien de beperkte inspanning die de heffingsambtenaar verzoekt aan de gemachtigde.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 8.55