Het verzoek van X om uitstel van betaling van een MRB-aanslag wordt afgewezen. X stelt daartegen administratief beroep in. Verder verzoekt X de ontvanger om uitstel van betaling van een bedrag van € 1656. Omdat niet tijdig is beslist op dit beroep en verzoek, gaat X in beroep. Rechtbank Zeeland-West-Brabant verklaart zich (kennelijk) onbevoegd om de beroepen van X in behandeling te nemen. X gaat hiertegen in verzet. De rechtbank oordeelt dat X zich moet wenden tot de civiele rechter. Ook wijst de rechtbank het verzoek van X om schadevergoeding af omdat de rechtbank niet binnen acht weken na ontvangst van het beroepschrift uitspraak heeft gedaan. X stelt beroep in cassatie in tegen de uitspraak van de rechtbank op het verzet.

De Hoge Raad oordeelt dat de bestuursrechter niet bevoegd is om een beroep te behandelen tegen een door de ontvanger op grond van art. 25 lid 1 IW 1990 genomen beslissing. Dit geldt ook voor een beslissing op een daartegen bij de directeur van de Belastingdienst ingesteld administratief beroep, of daarmee verband houdende dwangsombesluiten. De Hoge Raad wijst erop dat dit volgt uit de Awb. Niet van belang is dat op grond van art. 25.7.1 Leidraad Invordering 2008 administratief beroep kan worden ingesteld tegen dergelijke beslissingen. Ook tegen de beslissing op zo’n administratief beroep voorziet de Awb niet in de mogelijkheid van beroep bij de bestuursrechter. De Hoge Raad merkt nog op dat een door de ontvanger op grond van art. 25 lid 1 IW 1990 gegeven beslissing niet een ingevolge de belastingwet genomen, voor bezwaar vatbare beschikking is als bedoeld in art. 26 lid 1 onderdeel b AWR is. De rechtbank heeft X dan ook terecht verwezen naar de civiele rechter.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht