X is vennoot van een VOF. In 2012 kopen de gezamenlijke vennoten het recht van erfpacht op 36 hectare grond. De eigenaar had de grond in 2004 verkocht onder het voorbehoud van dat recht van erfpacht. De vennoten nemen de erfpacht volledig van hem over, inclusief het recht om de grond in 2030 terug te kopen. Op de balans is de grond waarop het recht rust geactiveerd op de volle eigendomswaarde en daartegenover is een schuld gepassiveerd. X stelt in hoger beroep op basis van het Fagoed-arrest (HR 10 april 1996, ECLI:NL:HR:1996:AA1866, V-N 1996/1521) dat de jaarlijkse indexering van de schuld ten laste van zijn winst moet komen en dat de correcties van 2014, 2015 en 2016 dus niet terecht zijn. Volgens Hof Amsterdam kan X het erfpachtrecht niet verwerken als een geïndexeerde geldlening, omdat hij zelf nimmer eigenaar van de grond is geweest en hij geen geld heeft ontvangen bij verkoop van de grond. X gaat in cassatie.

A-G Koopman is van mening dat X als koper van het erfpachtrecht niet in aanmerking komt voor een fiscale jaarwinstberekening op basis van het Fagoed-arrest. X heeft niet de schuld van de voormalige erfpachter overgenomen. Een ondernemer kan niet een indexeringslast in aanmerking nemen van een schuld die hij niet heeft. Daarom is die last terecht niet in aftrek toegelaten. Het feit dat X de economische eigendom van de grond en het terugkooprecht 1-op-1 heeft overgenomen van de vorige erfpachter, maakt niet dat ook de schuld van die erfpachter is overgenomen. Juridisch niet en ook niet als men met een louter economische bril naar kijkt. De onderhavige situatie is niet vergelijkbaar aan die van de belastingplichtige in het Fagoed-arrest. De advocaat-generaal concludeert ook voor het overige tot ongegrondverklaring van het beroep.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.8

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.25

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 16