X en haar echtgenoot Y exploiteren sinds 2017 in maatschapsverband een melkveebedrijf. X werkt 1250 uur binnen de maatschap, Y 3150 uur. De maatschapsakte biedt de mogelijkheid om in onderling overleg een extra vergoeding voor arbeidsprestaties toe te kennen. Bij de resultaatsverdeling over 2021 kent de maatschap aan Y een arbeidsvergoeding toe van € 57.000 voor 1900 extra gewerkte uren. Het maatschapsresultaat bedraagt € 23.914. Na aftrek van persoonlijke afschrijvingen en de arbeidsvergoeding resteert een negatief te verdelen resultaat. X doet aangifte IB/PVV 2021 met een verlies uit onderneming. De inspecteur corrigeert het winstaandeel van X. In geschil is of de resultaatsverdeling binnen de maatschap, waarbij aan de echtgenoot een arbeidsvergoeding voor meerarbeid is toegekend, zakelijk is.

Rechtbank Gelderland oordeelt dat de inspecteur niet aannemelijk maakt dat sprake is van een onzakelijke resultaatsverdeling. De winst wordt per subjectieve onderneming bepaald en het geheel van afspraken en inbreng van iedere vennoot is bepalend. De arbeidsvergoeding beloont uitsluitend de 1900 extra uren die Y meer werkt dan X. De stelling van de inspecteur dat een onafhankelijke derde niet bereid zou zijn mee te betalen aan die arbeidsvergoeding acht de rechtbank onbegrijpelijk. Dat de toekenning tot een verlies bij X leidt, maakt geen verschil nu er geen fiscaalrechtelijke regel bestaat die verbiedt dat een individuele vennoot een negatief resultaat geniet bij een positief vennootschapsresultaat. De rechtbank vermindert de aanslag.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Burgerlijk Wetboek Boek 7A artikel 1655