Aan X wordt in verband met de registratie in het Nederlandse kentekenregister van een gebruikte, uit een andere lidstaat afkomstige, personenauto een BPM-naheffingsaanslag opgelegd. De inspecteur vermindert de naheffingsaanslag en kent een proceskostenvergoeding toe aan X. Rechtbank Den Haag kent een ISV toe aan X in verband met undue delay en in dat verband ook een proceskostenvergoeding. Hof Den Haag oordeelt dat X geen recht heeft op een volledige vergoeding van proceskosten. X gaat in cassatie en voert daarbij diverse klachten aan. Zo stelt hij dat het EU-rechtelijk gelijkwaardigheidsbeginsel en EU-rechtelijk doeltreffendheidsbeginsel zijn geschonden. Verder heeft hij diverse klachten over de hoogte van de toegekende proceskostenvergoeding.

De Hoge Raad oordeelt dat met de in het Bpb neergelegde regeling het EU-rechtelijke doeltreffendheidsbeginsel niet wordt geschonden. De Hoge Raad overweegt daarbij dat met de regeling wordt beoogd om een tegemoetkoming te verlenen in de werkelijk gemaakte proceskosten. De Hoge Raad stelt X nog wel in het gelijk met betrekking tot de proceskostenvergoeding voor de bezwaarprocedure. De inspecteur heeft namelijk ten onrechte slechts € 265 per punt vergoed in plaats van € 534. De Hoge Raad houdt de zaak vervolgens aan om X in de gelegenheid te stellen om te onderbouwen waarom zijn geval met het oog op de proceskostenvergoeding is aan te merken als een bijzonder geval. Verder wordt de Staat in de gelegenheid gesteld om zich uit te laten over het verzoek van X om een ISV voor de cassatieprocedure in verband met undue delay.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 8.75

Handvest van de grondrechten van de Europese Unie artikel 47