X verzorgt vervoerswerkzaamheden voor diverse opdrachtgevers. De grootste opdrachtgever is PostNL. Daarvoor verricht X vervoerswerkzaamheden die zij uitbesteedt aan een aan haar gelieerde VOF (A). B BV (B) verricht ook diverse diensten aan A en stuurt daarvoor facturen aan A. B, X en A zijn aan elkaar gelieerde partijen, omdat het bedrijven zijn van een vader, zoon en tante die allemaal zijn gevestigd en wonen op hetzelfde adres. De Belastingdienst legt op 31 oktober 2018 derdenbeslag onder A vanwege onbetaald gebleven belastingschulden van B. Vanaf de derdenbeslagdatum stuurt B facturen aan X en niet langer aan A. Op 16 november 2018 heeft X het personeel en de leasecontracten voor het wagenpark van B overgenomen. B heeft facturen gestuurd aan X voor werkzaamheden in de periode vóór 16 november 2018 en werkzaamheden in de periode na deze datum. De inspecteur heft de door X in aftrek gebrachte BTW op de facturen van B van in totaal € 35.007 na. Volgens de inspecteur is voor een deel van de facturen niet aannemelijk dat X de afnemer van de prestaties van B is. Voor een ander deel van de facturen is niet aannemelijk dat B prestaties heeft verricht, omdat B in die periode geen personeel meer heeft.
Rechtbank Gelderland oordeelt dat X niet aannemelijk maakt dat zij voor de facturen vanaf 5 november 2018 tot en met de factuur van 3 december 2018 kwalificeert als afnemer van de gefactureerde diensten. Voor de facturen voor de verrichte diensten na 16 november 2018 maakt X niet aannemelijk dat B prestaties aan X heeft verricht. Om deze redenen heeft X geen recht op aftrek van de aan haar door B gefactureerde BTW en is die BTW terecht nageheven. Het beroep is ongegrond.
Wetingang:
Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 15
Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 35