De inspecteur legt X ambtshalve aanslagen IB/PVV 2019 en Zvw 2019 op wegens het niet doen van aangifte. X maakt pro forma bezwaar en verzoekt om het volledige dossier, een hoorgesprek en een nadere termijn voor de gronden. Na herhaalde verzoeken van de inspecteur dient X alsnog een aangifte in. De inspecteur vraagt om aanvullende informatie, maar X weigert hierop in te gaan zonder eerst het volledige dossier te ontvangen. In brieven van 6 juli 2022 constateert X dat de inspecteur niet tijdig beslist en sommeert hij tot uitspraak, maar benadrukt hij tegelijkertijd dat hij eerst wil worden gehoord en het volledige dossier wenst. Op 31 augustus 2022 stelt X beroep in wegens niet tijdig beslissen. Op 1 september 2022 vindt het hoorgesprek plaats. De inspecteur doet op 9 september 2022 uitspraak op bezwaar. In geschil is of de brieven van X van 6 juli 2022 kwalificeren als ingebrekestelling.

Hof ’s-Hertogenbosch oordeelt dat de brieven van 6 juli 2022 zowel op zichzelf beschouwd als in samenhang met de latere correspondentie niet duidelijk maken dat X aandringt op het doen van uitspraak op bezwaar. De brieven zijn innerlijk tegenstrijdig: zij sommeren tot uitspraak maar benadrukken tevens de wens tot horen en volledige dossierinzage. Voor een ingebrekestelling is vereist dat zonder mitsen, maren en tegenstrijdige eisen wordt aangedrongen op het nemen van een beslissing. Ook na 6 juli 2022 dringt X niet aan op uitspraak maar blijft hij vragen om dossierinzage en een hoorgesprek. Het tijdsverloop is aan de handelwijze van X zelf te wijten. De inspecteur verbeurt geen dwangsom. Het hoger beroep is ongegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 4.17

Algemene wet bestuursrecht artikel 4.17