A [Kolwager] verplaatst zijn woonplaats van Oostenrijk naar Luxemburg bij zijn indiensttreding bij de Europese Investeringsbank. Na zijn huwelijk in 2010 verhuist hij naar Duitsland om met zijn echtgenote samen te wonen, maar hij blijft gebruikmaken van zijn appartement in Luxemburg. In 2013 ontvangt hij een schenking van zijn broer die in Oostenrijk woont. De Duitse Belastingdienst belast deze schenking met € 56.000 aan schenkbelasting. A beroept zich op art. 13 Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de EU en stelt daarbij dat zijn fiscale woonplaats uitsluitend in Oostenrijk is gelegen. De fiscus stelt dat A naast zijn fiscale woonplaats in Oostenrijk een extra fiscale woonplaats in Duitsland heeft gevestigd, dat de woonplaats in Oostenrijk fictief is en dat A dus in Duitsland onbeperkt belastingplichtig is voor de schenkbelasting. De Duitse rechter wil weten of art. 13 Protocol nr. 7 van toepassing is op een schenkbelasting en stelt prejudiciële vragen in deze zaak.

Het Hof van Justitie oordeelt dat art. 13 Protocol nr. 7 van toepassing is op de Duitse schenkbelasting, maar dat A, als medewerker van de EIB, zijn fiscale woonplaats in Oostenrijk behoudt. Zijn keuze om zich te vestigen in een andere lidstaat dan die waar hij zijn ambt uitoefent, verandert daar niets aan. Deze keuze verandert namelijk niets aan de fiscale woonplaats die op grond van art. 13 Protocol nr. 7 is bepaald. Op grond van deze bepaling behoudt A, die uit hoofde van de uitoefening van zijn ambt zijn land van herkomst heeft verlaten om zich op het grondgebied van een andere lidstaat te vestigen, geacht slechts één fiscale woonplaats te behouden. Dit volgt ook uit de doelstelling van Protocol nr. 7: het eenvoudig en voorzienbaar bepalen van de fiscale situatie van de ambtenaren van de EU voor de belastingen op wie zij van toepassing is.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie artikel 343