Advocaat-generaal Bosman concludeert dat alleen feitelijk ingehouden bronbelasting in aanmerking komt voor de dooruitdelingsfaciliteit. Dit volgt volgens de A-G uit een grammaticale en een wetshistorische uitleg van art. 11 lid 1 Wet DB 1965.

Het in Nederland gevestigde X NV houdt onder andere via Q BV en haar kleindochter A NV alle aandelen in B Ltda, een Braziliaanse vennootschap. In 2022 keert B Ltda een dividend uit aan A NV, waarbij in Brazilië geen bronbelasting wordt ingehouden. Het dividend wordt door A NV en Q BV dooruitgedeeld aan X NV. A NV laat voor een bedrag van € 1,2 mln. inhouding van dividendbelasting achterwege (art. 12 lid 1 Wet DB 1965). A NV draagt de dividendbelasting ook niet af. Q BV volgt in 2023 dezelfde werkwijze in haar aangifte bij het ter beschikking stellen van het dividend aan X NV. Bij de terbeschikkingstelling van het dividend aan haar aandeelhouders houdt X NV 15% dividendbelasting in. Hierbij past X NV op het Braziliaanse dividend een vermindering toe van € 1,2 mln. (art. 11 Wet DB 1965). X NV is van mening dat de tax sparing credit ex art. 23 lid 4 Belastingverdrag Nederland - Brazilië moet worden aangemerkt als ‘ingehouden’ bronbelasting. De inspecteur legt een naheffingsaanslag dividendbelasting op aan zowel X NV als A NV. Volgens de inspecteur is ten aanzien van de Braziliaanse dividenden namelijk niet voldaan aan de voorwaarde voor toepassing van de dooruitdelingsfaciliteit (artt. 11 en 12 Wet DB 1965). In geschil is of op de dividenden een bronbelasting is ingehouden van ten minste 5% en of de naheffingsaanslag moet worden opgelegd aan X NV of aan A NV. Rechtbank Gelderland oordeelt dat de inspecteur terecht een naheffingsaanslag dividendbelasting heeft opgelegd aan X NV. De dooruitdelingsfaciliteit van de artt. 11 en 12 Wet DB 1965 is niet van toepassing. X NV stelt sprongcassatie in.

Advocaat-generaal Bosman concludeert dat alleen feitelijk ingehouden bronbelasting in aanmerking komt voor de dooruitdelingsfaciliteit. Dit volgt volgens de A-G uit een grammaticale en een wetshistorische uitleg van art. 11 lid 1 Wet DB 1965. Verder is het ook in overeenstemming met doel en strekking van de dooruitdelingsfaciliteit. De A-G merkt verder nog op dat de tax sparing credit een fictieve bronbelasting is die naar haar aard niet feitelijk is ingehouden en adviseert de Hoge Raad dan ook om het beroep in cassatie van X NV ongegrond te verklaren.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet op de dividendbelasting 1965 artikel 11

Wet op de dividendbelasting 1965 artikel 12

Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Federatieve Republiek Brazilië tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen artikel 23

Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Federatieve Republiek Brazilië tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen artikel 24

Instantie: Hoge Raad (Advocaat-Generaal)

Rubriek: Internationaal belastingrecht, Dividendbelasting

Editie: 10 november

Informatiesoort: VN Vandaag

1

Inhoudsopgave van deze editie

Gerelateerde artikelen