X lijdt aan multiple sclerose en ontvangt van het UWV een IVA-uitkering. Daarnaast werkt X voor een klein aantal uren bij X BV als officemanager. Op 20 november 2018 verzoekt X het UWV om de IVA-uitkering met ingang van 1 januari 2019 via haar werkgever te laten betalen (werkgeversbetaling). Het UWV wijst dit verzoek af vanwege systeemtechnische beperkingen en te hoge uitvoeringskosten. Bij een werkgeversbetaling vindt op grond van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011 samenvoeging plaats van de uitkering met het loon tot één loon uit tegenwoordige arbeid, waardoor arbeidskorting en IACK daarover worden berekend. De inspecteur legt aanslagen IB/PVV 2018 tot en met 2024 op zonder de UWV-uitkeringen in de grondslag voor de arbeidskorting en IACK te betrekken. In geschil is of de door het UWV betaalde socialezekerheidsuitkeringen terecht niet zijn betrokken in de grondslag voor de berekening van de arbeidskorting en IACK.

Rechtbank Den Haag oordeelt dat uit de WIA en de memorie van toelichting volgt dat het UWV gevolg moet geven aan een verzoek om werkgeversbetaling. De wettekst biedt geen grondslag voor afwijking. De weigering van het UWV vanwege systeemtechnische beperkingen kan X niet worden tegengeworpen. Voor de jaren 2019 tot en met 2024 draagt de rechtbank de inspecteur op de aanslagen te verminderen door arbeidskorting en IACK over de IVA-uitkeringen te berekenen. Voor 2018 biedt de rechtbank geen rechtsherstel, omdat de aanslag onherroepelijk vaststaat en het aan de wetgever is om in het door de Hoge Raad geconstateerde rechtstekort te voorzien. X' beroep is deels gegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 8.1