X CV exploiteert een snackbar. De inspecteur stelt een boekenonderzoek in naar de aangiften loonheffingen over 2019 en 2020. X CV beschikt over een verplicht toezendadres dat afwijkt van het vestigingsadres. De inspecteur verzendt daarom een informatiebeschikking naar het vestigingsadres in plaats van het toezendadres. Daarop komt het verzonden stuk retour. Uit het boekenonderzoek blijkt dat X CV geen kopieën van identiteitsbewijzen, arbeidsovereenkomsten, loonstroken, loonbelastingverklaringen en loonstaten in de administratie heeft opgenomen. De inspecteur legt daarom een naheffingsaanslag loonheffingen op van € 23.809 met toepassing van het anoniementarief en legt vergrijpboetes op wegens door hem vermeende grove schuld. In geschil is of de informatiebeschikking op juiste wijze is bekendgemaakt en of omkering en verzwaring van de bewijslast de naheffingsaanslag en vergrijpboete rechtvaardigt.

Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat de inspecteur de informatiebeschikking naar het vestigingsadres heeft verzonden in plaats van naar het verplichte toezendadres, waardoor de bekendmaking niet op de voorgeschreven wijze heeft plaatsgevonden. De informatiebeschikking vervalt daardoor van rechtswege. X CV heeft echter de vereiste aangifte niet gedaan vanwege ernstige gebreken in de loonadministratie, waaronder het ontbreken van identiteitsbewijzen en loonbelastingverklaringen. Dit rechtvaardigt alsnog een omkering en verzwaring van de bewijslast. Omdat X CV niet slaagt in die bewijslast, acht de rechtbank de schatting van de inspecteur op basis van het anoniementarief redelijk. Ten aanzien van de opgelegde vergrijpboetes oordeelt de rechtbank dat de inspecteur aannemelijk heeft gemaakt dat het aan grove schuld van X CV te wijten is dat te weinig loonheffingen zijn afgedragen, waardoor de vergrijpboetes terecht zijn opgelegd. De rechtbank verklaart het beroep daarom ongegrond.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 27E

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 52A