Aan de heer X zijn in het kader van het Rekeningenproject diverse navorderingsaanslagen, verhogingen c.q. vergrijpboetes van 100% opgelegd. Hof 's-Hertogenbosch oordeelt dat X terecht is geïdentificeerd als zijnde Arnoldus X, wonende aan de A-straat 1 te Y, met dezelfde geboortedatum, in die zin dat niemand anders aan deze omschrijving voldoet. De inspecteur gaat er dus terecht vanuit dat X begin 1994 een rekening bij KB Lux had met een saldo van f 4.105.922 (€ 1.863.186). X bepleit gelet op het feit dat sinds de aankondiging van de boetes thans acht jaar zijn verstreken vergeefs een matiging van 75%. Bij een overschrijding van twee jaar of meer van de redelijke termijn is de maximale matiging namelijk 20%, met dien verstande dat deze ook niet meer dan € 20.000 kan zijn. De Staatssecretaris van Financiën en X gaan in cassatie. X gaat later ook in cassatie tegen de hersteluitspraak. Hierbij is slechts een misslag in de motivering van de beslissing door het hof hersteld. De beslissing zelf is niet gewijzigd. Aan de voet van de hersteluitspraak is vermeld dat daartegen geen rechtsmiddel openstaat. De Hoge Raad oordeelt dat tegen een hersteluitspraak geen rechtsmiddel openstaat en dat het beroep van X hiertegen dus niet-ontvankelijk is. Er is geen aanleiding in casu een uitzondering op die regel aan te nemen. De enkele omstandigheid dat het hof alvorens de hersteluitspraak te doen partijen niet in de gelegenheid heeft gesteld zich daarover uit te laten, maakt dit niet anders (vergelijk HR 12 juni 2012, nr. 10/02620, NJ 2012/490). De beroepen tegen de reguliere (eerste) uitspraak zijn ongegrond. Dit behoeft, gezien art. 81 lid 1 Wet RO, geen nadere motivering, nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

[Bron Uitspraak]