De landbouwvrijstelling is in beginsel niet van toepassing op de grond die ter beschikking wordt gesteld aan een ander. Hierop geldt een uitzondering in het geval van noodzakelijke vruchtwisseling. Voor de melkveehouder is er geen noodzaak om het grasland tijdelijk te ruilen voor het behoud van de bodemkwaliteit van die grond.

Het blijft mogelijk voor melkveehouders om grond ter beschikking te stellen aan anderen. Voor die korte periode is de landbouwvrijstelling weliswaar niet van toepassing, maar de landbouwvrijstelling blijft van toepassing over de waardeontwikkeling in de periode dat deze in de eigen landbouwonderneming werd gebruikt en ook aan de overige wettelijke voorwaarden is voldaan.

Een verdere (wettelijke) uitbreiding van de landbouwvrijstelling ligt volgens de bewindsman niet voor de hand. Een dergelijke verruiming doet onder meer afbreuk aan de systematiek dat waardeaangroei belast wordt op het moment dat landbouwgronden niet meer in het eigen landbouwbedrijf worden aangewend. Een dergelijke uitzondering betekent een wetswijziging, waarvoor verschillende (bijvoorbeeld uitvoeringstechnische en Europeesrechtelijke) toetsen moeten worden doorlopen.

Als een akkerbouwer grond verpacht aan de melkveehouder die hier gras of maïs op teelt, kan geen teeltpachtovereenkomst worden gesloten. De bedrijfsopvolgingsregeling in de schenk- en erfbelasting en de doorschuifregeling voor het aanmerkelijk belang bij schenking of vererving van een landbouwonderneming zijn dan niet van toepassing. In de Fiscale Verzamelwet 2028 (V-N 2026/33.26.1) wordt hiertoe een maatregel uitgewerkt.

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.12

[Nieuwsbron] [Nieuwsbron] [Nieuwsbron] [Nieuwsbron]