Aan X wordt een naheffingsaanslag BPM opgelegd wegens registratie van een uit Italië afkomstige personenauto. Hof Amsterdam vermindert de naheffingsaanslag maar verwerpt daarbij de Unierechtelijke grieven van X. In cassatie stelt X dat het hof het Unierecht onjuist heeft uitgelegd, omdat het hof zich baseert op rechtspraak van de Hoge Raad zonder prejudiciële vragen te stellen aan het HvJ EU.
De Hoge Raad oordeelt dat gerechtshoven het Unierecht mogen uitleggen op basis van rechtspraak van de Hoge Raad, zelfs wanneer de Hoge Raad die rechtspraak heeft gewezen zonder prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie EU te hebben gesteld. Uit HR 12 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:915, V-N 2026/28.15 (r.o. 3.7.2 en 3.7.3) volgt buiten redelijke twijfel dat art. 267 alinea 3 VWEU hieraan niet in de weg staat. Het hof mocht de grieven van X dus verwerpen zonder prejudiciële vragen te stellen aan het HvJ EU. De grieven van X dat het hof de ISV heeft berekend op basis van de jurisprudentie van de Hoge Raad en de proceskostenvergoeding met toepassing van het Bpb kunnen niet tot cassatie leiden (art. 81 RO). De Hoge Raad ziet ook geen aanleiding om over deze onderwerpen prejudiciële vragen aan het HvJ EU te stellen en verwijst daarbij naar HR 18 september 2026, ECLI:NL:HR:2026:1415, ro. 2.3.1 t/m 2.4.6 (ISV) respectievelijk HR 17 juli 2026, ECLI:NL:HR:2026:1244, r.o. 4.8.2 t/m 4.10.6 (proceskostenvergoeding). Het cassatieberoep van X is ongegrond.
Wetingang:
Algemene wet bestuursrecht artikel 8.75
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie artikel 267
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden artikel 6
Instantie: Hoge Raad
Rubriek: Belastingrecht algemeen
Editie: 21 september
Informatiesoort: VN Vandaag