Belanghebbende, X, is pakketbezorger. Hij komt op tegen een naheffingsaanslag parkeerbelasting van de gemeente Rotterdam. In geschil is of ten tijde van het opleggen van de naheffingsaanslag sprake is van parkeren (standpunt heffingsambtenaar) of van het onmiddellijk laden en lossen van zaken (standpunt X). Het geschil spitst zich toe op de vraag of is voldaan aan de eis dat het moet gaan om zaken van een zodanige omvang of gewicht dat zij niet of slechts bezwaarlijk anders dan per voertuig ter plaatse kunnen worden gebracht of opgehaald. Hof Den Haag acht van belang dat X op de betreffende dag 89 pakketten moest bezorgen. Volgens dit hof moet bij de beoordeling of sprake is van laden en lossen worden gekeken naar de totale omvang en het totale gewicht van alle te bezorgen pakketten. Omdat dit geheel niet of slechts bezwaarlijk anders dan per auto kon worden vervoerd, was volgens het hof sprake van onmiddellijk laden en lossen.

De Hoge Raad oordeelt dat Hof Den Haag een te ruime uitleg heeft gegeven aan het begrip ‘onmiddellijk laden en lossen’ in de parkeerbelasting De Hoge Raad verwijst naar HR 17 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025:90, V-N 2025/6.27 waarin is geoordeeld dat voor elke keer dat de auto wordt stilgezet, afzonderlijk moet worden beoordeeld of de daar op te halen of af te leveren goederen van een zodanige omvang of gewicht zijn dat vervoer anders dan per voertuig bezwaarlijk is. De uitspraak van het hof kan niet in stand blijven. Verwijzing moet volgen voor een onderzoek wat de omvang en het gewicht was van het pakket dan wel de combinatie van pakketten die X heeft bezorgd ten tijde van het opleggen van de naheffingsaanslag. Opmerking verdient dat de stelplicht en de bewijslast hiervoor op X rusten.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Gemeentewet artikel 225